20 Şubat 2010 Cumartesi

Üçüncü rica...


Bir zaman gençlik gecesinin uykusundan ihtiyarlık sabahıyla uyandığım vakit kendime baktım, vücudum kabir tarafına bir inişten koşar gibi gidiyor.Niyazi-i Mısri'nin
                                    Günde bir taşı bina-yı ömrümün düştü yere,   
                                     Can yatar gafil, binası oldu viran bihaber...
 dediği gibi, ruhumun hanesi olan cismimin de her gün bir taşı düşmekle yıpranıyor.....
                                     Bir ticaret yapmadım, nakd-i ömür oldu heba,
                                     Yola geldim; lakin göçmüş cümle kervan bihaber...
                                      Ağlayıp nalan edip,düştüm yola, tenha garib;
                                       Dide giryan, sine biryan, akıl hayran bihaber...
Ruhum dahi vatanımdaki eski dostları düşünüp o gurbette vefatımı tahayyül ederek, Niyazi-i Mısri gibi dedim:
                                       Dünya gamından geçip, yokluğa kanat açıp,
                                       Şevk ile her dem uçup, çağırırım, dost,dost!
         
                                                                                                            26.LEM'A/BEDİÜZZAMAN 
                  Üstadımın hissiyatına aynen katılıyorum.Rabbim hayatımızın her anında iyi ve vefalı dostlarla karşılaştırsın.Aminn..

Hiç yorum yok: