Barla lahikasından...

...Hem mütefekkirane o çeşit sohbet-i imaniye,zemin yüzünün bir manevi zineti ve medar- şerefi olduğuna işareten biri demiş:Yani,semavat zemine gıpta ederki,zeminde halisen lillah sohbet ve zikir ve tefekkür için,bir-iki adam,bir-iki nefes,yani bir-iki dakika beraber otururlar,kendi Sani-i Zülcelalinin çok güzel asar-ı rahmetini ve çok hikmetli ve süslü asar-ı sanatını birbirine göstererek Sanilerini sevip sevdirirler,düşünüp düşündürürler.
Hem de ilim iki kısımdır:Bir nevi ilim var ki,bir defa bilinse ve bir-iki defa düşünülse kafi gelir.Diğer bir kısmı,ekmek gibi,su gibi,her vakit insan onu düşünmeye muhtaç olur.Bir defa anladım,yeter diyemez.İşte ulum-u imaniye bu kısımdandır.